Regional Melbourne 2026 był jednym z tych turniejów, po których nikt nie miał wątpliwości, kto rządzi formatem. Hiromu Sasaki wygrał cały Masters Division talią Dragapult. Drugie miejsce zajął Gareth Murphy – też na Dragapulcie. W Top 16 Dragapult pojawiał się tak często, że reszta mety wyglądała jak tło.
To nie był przypadek. To była kontynuacja trendu, który widać było już od kilku tygodni: Dragapult jest po prostu najlepszą talią formatu.
Jak Dragapult wygrał Melbourne
Prawie tysiąc graczy. Gęsta meta. I jeden archetyp, który nie odpuszczał. Sasaki przeszedł Swiss i top cut z charakterystyczną dla dobrych pilotów Dragapulta precyzją – nie szukał spektakularnych swingów, tylko systematycznie budował przewagę, karał błędy przeciwnika i domykał gry, gdy board był gotowy.
W finale zmierzył się z innym Dragapultem. Mirror match na tym poziomie to zawsze egzamin z sekwencjonowania, timingów Boss’s Orders i zarządzania zasobami. Sasaki zdał ten egzamin lepiej.
Dla lokalnych lig i społeczności w Oceanii (i nie tylko) wynik z Melbourne był jasnym sygnałem: jeśli chcesz wygrywać na wysokim poziomie, musisz albo grać Dragapultem, albo mieć na niego konkretny, dopracowany plan.
Czym jest Dragapult?
Dragapult to obecnie najbardziej kompletny midrange/aggro-midrange w formacie. Łączy szybkie tempo, silny silnik (Drakloak), elastyczność partnerów (Dusknoir, Blaziken, Dudunsparce i inne) oraz zdolność do karania zarówno wolnych, jak i zbyt agresywnych planów przeciwnika.
To nie jest talia, która wygrywa jednym trickiem. To system, który działa w większości match-upów i pozwala dobremu graczowi wyciągać maksimum z każdej sytuacji.
Jak działa Dragapult?
Początek gry
Priorytetem jest szybkie ustawienie Drakloaka i przygotowanie Dragapulta. Talia stawia na wysoką konsystencję wyszukiwania i early pressure, żeby nie pozwolić przeciwnikowi na swobodne rozkręcenie się.
Środkowa faza
Tu Dragapult pokazuje pełnię możliwości. Ataki, disruption, generowanie zasobów i możliwość zmiany tempa w zależności od tego, co robi przeciwnik. Dobry pilot wie, kiedy pchać, a kiedy zwolnić i zbierać odpowiedzi.
Końcowa faza
Zamykanie meczu jest zwykle precyzyjne. Dragapult rzadko wygrywa „przez przypadek”. Wygrywa, bo przeciwnik nie ma już narzędzi, a board Dragapulta jest gotowy do zabrania ostatnich nagród.
Moje zdanie o Dragapult Deck
Dragapult to obecnie najlepsza talia formatu i jednocześnie najbardziej wymagająca pod względem pilotowania na najwyższym poziomie. Łatwo nią wygrać lokalnie, jeśli przeciwnik nie jest przygotowany. Trudno nią wygrywać konsekwentnie na Regionalach i Internationalach, bo wszyscy wiedzą, jak przeciwko niej grać – a mimo to wciąż wygrywa.
To, co najbardziej cenię w Dragapulcie, to elastyczność. Talia nie ma jednego „właściwego” sposobu gry. Czasem trzeba grać agresywnie, czasem bardziej controlowo, czasem czysto na Prize Trade. Dobry pilot Dragapulta to ktoś, kto potrafi czytać stół i dostosowywać plan w trakcie partii.
Jednocześnie Dragapult jest odpowiedzialny za sporo frustracji w społeczności. Gdy jedna talia zajmuje 30–40 % list na dużych turniejach, format zaczyna się robić monotonnny. Dlatego zwycięstwa takich talii jak Lillie’s Clefairy, Hop’s Trevenant czy Alakazam są tak ważne – pokazują, że da się znaleźć odpowiedzi. Więcej o jednej z tych historii przeczytasz tutaj: Hop’s Trevenant Deck – talia, która wygrała Special Event Turin 2026. Ale na razie to Dragapult wyznacza standard, do którego wszyscy inni muszą się dostosować.
Jeśli ktoś pyta mnie, czy warto budować Dragapulta w 2026 roku – odpowiadam: tak, jeśli chcesz grać najmocniejszą talią formatu i jesteś gotów poświęcić czas na naukę jej niuansów. Nie – jeśli szukasz czegoś świeżego i lubisz zaskakiwać przeciwników.
Dragapult nie jest talią dla każdego. Ale jest talią, którą każdy poważny gracz powinien rozumieć – bo prędzej czy później będzie musiał przeciwko niej usiąść.
Regional Melbourne 2026 tylko potwierdził to, co było widać od dłuższego czasu. Dragapult wciąż jest królem. Hiromu Sasaki pokazał, jak wygląda najwyższy poziom pilotowania tej talii.
A społeczność? Lokalne ligi, fora i Discordy znowu dyskutują o tym samym: jak bić Dragapulta i czy w ogóle da się go trwale zdetronizować. Na razie odpowiedź brzmi: trudno. Ale właśnie dlatego warto próbować. Jednym z udanych przykładów takiej odpowiedzi było zwycięstwo Hydrapple Deck – talia, która wygrała Regional Campinas 2026.
Rafał Górski – założyciel TCG24.pl, kolekcjoner i gracz TCG z ponad 8-letnim stażem. Specjalizuje się w rynku Pokémon TCG oraz Magic: The Gathering. Przeprowadził ponad 300 udanych transakcji na międzynarodowych giełdach kart i osobiście wysłał dziesiątki kart do gradingu w PSA oraz BGS. Na TCG24.pl odpowiada za analizy rynkowe, weryfikację oryginalności oraz poradniki dla początkujących i zaawansowanych graczy
