Regional Campinas 2026 był jednym z tych turniejów, które przypominają, że nawet w najbardziej Dragapultowej metie da się znaleźć pęknięcie. Matias Matricardi z Argentyny wziął Hydrapple ex wspierane przez Teal Mask Ogerpon i Meganium, przeszedł przez ponad 1700 graczy i w finale odprawił Francisco Osorio grającego klasycznego Dragapulta.
To nie było zwycięstwo „bo akurat wyszło”. To było zwycięstwo talii, która precyzyjnie punktowała to, co w ówczesnej mecie było najwygodniejsze – linearne rozwijanie boardu i przewidywalne Prize Trade’y Dragapulta.
Jak Hydrapple wygrało Campinas?
Campinas to duży, gęsty Regional w Brazylii. Meta wyglądała klasycznie: Dragapult w różnych wariantach zajmował ogromną część list (łącznie ponad 30 % w Day 2) – o tym, jak ta talia zdominowała inne duże eventy, przeczytasz w naszym artykule o Dragapult Deck – talia, która zdominowała Regional Melbourne 2026. Reszta to Raging Bolt, Team Rocket’s Mewtwo, N’s Zoroark, Alakazam i inne midrange’y. Hydrapple nie było faworytem. Było raczej „ciekawą opcją grass”, którą część graczy testowała na ligach.
Matricardi przeszedł Swiss bardzo pewnie i w top cutcie systematycznie wygrywał. W finale zmierzył się z Dragapultem Osorio i pokazał, dlaczego ta konstrukcja potrafi boleć najbardziej popularny archetyp formatu. Teal Mask Ogerpon dawał elastyczność energetyczną i presję, Meganium wzmacniało grass energię, a Hydrapple domykało gry dużymi, trudnymi do zablokowania atakami.
Dla południowoamerykańskiej społeczności to zwycięstwo było momentem dumy i jednocześnie sygnałem: grass wciąż ma narzędzia, żeby walczyć z Dragapultem na równych zasadach.
Czym jest Hydrapple?
Hydrapple ex w połączeniu z Teal Mask Ogerpon i Meganium to midrange/aggro-grass, które stawia na silne, skalujące się ataki, elastyczność energetyczną i zdolność do karania zarówno wolnych, jak i zbyt szerokich boardów przeciwnika.
Talia nie jest czysto agresywna. Potrafi grać na tempo, budować przewagę zasobową i w kluczowych momentach zabrać kilka nagród naraz. W metie pełnej Dragapultów jej największą bronią jest fakt, że wiele list Dragapulta nie jest idealnie przygotowanych na dłuższy, grassowy Prize Trade.
Jak działa Hydrapple?
Początek gry
Priorytetem jest szybkie ustawienie Teal Mask Ogerpon i przygotowanie linii do Hydrapple. Talia stawia na konsystencję wyszukiwania i early energy acceleration, żeby nie zostać w tyle za szybszymi planami.
Środkowa faza
Tu Hydrapple zaczyna dominować. Meganium sprawia, że każda grass energia liczy się podwójnie, Ogerpon daje elastyczność, a sam Hydrapple potrafi zadać bardzo wysokie obrażenia przy stosunkowo modestym setupie. Dobry pilot wie, kiedy pchać w atak, a kiedy zbierać odpowiedzi i czekać na lepsze okno.
Końcowa faza
Zamykanie meczu opiera się na korzystnym Prize Trade’ie i utrzymaniu presji. Hydrapple rzadko wygrywa „przez przypadek”. Wygrywa, bo przeciwnik nie ma już narzędzi, a grassowy board jest gotowy do zabrania ostatnich nagród.
Moje zdanie o Hydrapple
Hydrapple to jedna z najbardziej niedocenianych talii pierwszej połowy 2026 roku. Nie dlatego, że jest słaba – wręcz przeciwnie. Dlatego, że w cieniu Dragapulta łatwo przeoczyć konstrukcje, które nie dominują share’ów, ale potrafią wygrywać konkretne, ważne turnieje.
To, co najbardziej lubię w tej talii, to uczciwość. Nie ma tu wielkich, skomplikowanych combo. Jest jasny plan: ustaw board, przyspiesz energię, karaj przeciwnika dużymi atakami i domykaj, gdy Prize Trade jest korzystny. Talia nagradza precyzję i dobre czytanie stołu, a jednocześnie nie wymaga geniuszu, żeby nią wygrać lokalnie.
Jednocześnie Hydrapple ma swoje ograniczenia. W mecie, w której pojawia się dużo konkretnych odpowiedzi na grass (albo bardzo szybkie, linearne talie), potrafi mieć trudniej. Ale w Campinas te odpowiedzi nie były wystarczająco powszechne – i Matricardi to wykorzystał.
Dla mnie Hydrapple to przykład talii, którą warto mieć w swoim arsenale nie dlatego, że jest „najmocniejsza”, tylko dlatego, że uczy gry na tempo i Prize Trade w sposób, którego wiele bardziej popularnych konstrukcji nie wymusza. A zwycięstwo w Campinas tylko to potwierdziło.
Regional Campinas 2026 pokazał, że nawet w najbardziej Dragapultowej metie grass wciąż ma głos. Matias Matricardi i jego Hydrapple nie wygrali, bo talia była tajemnicza. Wygrali, bo była dobrze przygotowana pod konkretne problemy formatu i rozegrana z zimną głową.
Dla lokalnych lig, forów i społeczności w Ameryce Południowej (i nie tylko) to zwycięstwo było ważnym sygnałem: nie trzeba grać tym, co grają wszyscy, żeby wygrywać na wysokim poziomie. Czasem wystarczy znaleźć pęknięcie i mieć odwagę je wykorzystać. Podobne underdogowe historie zdarzały się też na innych turniejach – przykładem jest Hop’s Trevenant Deck – talia, która wygrała Special Event Turin 2026.
Rafał Górski – założyciel TCG24.pl, kolekcjoner i gracz TCG z ponad 8-letnim stażem. Specjalizuje się w rynku Pokémon TCG oraz Magic: The Gathering. Przeprowadził ponad 300 udanych transakcji na międzynarodowych giełdach kart i osobiście wysłał dziesiątki kart do gradingu w PSA oraz BGS. Na TCG24.pl odpowiada za analizy rynkowe, weryfikację oryginalności oraz poradniki dla początkujących i zaawansowanych graczy
